Als kind kon ik eindeloos lang voor me uitstaren. Onlangs ontdekte ik dat ik dat niet meer kan.‘Kun je staren verleren?’ vroeg ik aan een vriend die de kunst van zen beoefent.‘Je kunt gaan mediteren, dan komt het vanzelf weer terug,’ zei hij. Dat was niet het antwoord dat ik zocht. Waarom weet ik nog dat ik daar als kind van hield? Ik zie mezelf nog in de schoolbank zitten. De ramen in het klaslokaal waren lang en smal,en zaten zo hoog dat je er niet doorheen kon kijken. De zwarte oliekachel in het midden van de klas was,het zwarte …